Umowa leasingu zawierana jest przez leasingodawcę (finansującego) i leasingobiorcę (korzystającego).

Podmiotem użyczającym jest zazwyczaj spółka prawa handlowego występująca pod postacią spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej. Najczęściej ta forma prawna spółek wynika z kapitału, jakim musi ona dysponować, żeby mieć w swoich zasobach środek trwały, który można czasowo użyczyć (który może być przedmiotem leasignu) albo mieć kapitał na zakup takowego środka.

Korzystającym (biorącym w leasing) jest przeważnie inna osoba prawna, czyli firma. Prawo nie zabrania, aby stroną leasingu była osoba fizyczna. Jednak z powodu korzystnych odpisów podatkowych w praktyce rzadko się zdarza, żeby korzystającym był zwykły Jan Kowalski - będzie to dla niego po prostu nieopłacalne.

Biorąc za kryterium przynależność przedmiotu leasingu po wygaśnięciu umowy, wyróżnia się dwa rodzaje leasingu: leasing finansowy (zwany też kapitałowym) i leasing operacyjny. Podstawowa różnica polega na tym, że po wypełnieniu tej pierwszej umowy przedmiot leasingu staje się własnością korzystającego (biorącego w leasing). Ta forma leasingu przypomina kredyt bankowy, z tym że możliwe są tu odpisy amortyzacyjne.

W leasingu operacyjnym rzecz użyczana pozostaje własnością leasingodawcy po wypełnieniu warunków umowy. Ale raty, jakie płaci leasingobiorca, mogą być odliczone od podstawy opodatkowania. Dzięki temu korzystający z leasingu wykazuje mniejszy zysk i płaci niższy podatek.

Kolektory Słoneczne Kamery cyfrowe